Devletimiz Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü (GSGM) aracılığı ile bu değişimin ilk başlangıcını federasyonların özerkleştirilmesi ile başlattı. Başlangıcından bu yana bazı amatör federasyonlar için iki seneyi bazıları için bir seneyi bulan özerkleşme, alışıla gelmiş rutinin, yani devletten alınan paranın kullanılmasından ibaret ezberin, bozulmasına yol açtı. Bu yeni durumda özerkleşme her federasyona, ticari bir şirket gibi, faaliyetlerini yürütmek için finansman bulma, bunun için borçlanma imkanını verdi. Yani her bir spor federasyonunun başındaki başkan, artık bu yeni düzende bir holdingin genel müdürünün sorumluluğunu yüklenmiş oldu.

Artık, yaptığı işin sadece topluma faydalı değil aynı zamanda karlı bir iş de olduğunu ispat edebilen yada ikna edebilen federasyonlar bankalardan aynı holdinglerin yaptığı gibi işi büyütmek için yüklü miktarda kredi kullanabiliyorlar.

Peki karlılık umutları olmayan federasyonlar bu düzende ne yapacak? Tabii ki sporsorluk, bu yeni düzende federasyonlar için cazip bir gelir alternatifi olarak öne çıktı. Fakat bu konuda bazı federasyonlar ciddi gelir elde etmiş iken bazı federasyonlar çok azla yetinmek zorunda kaldılar. Bunda eski düzen alışkanlığı ile davranan federasyon çalışanlarının payı olduğu gibi, sporsor olabilecek güçteki ticari kuruluşların çoğunun bu işin yabancısı olmasının da payı var. Birilerinin bu ticari işletmelerin üst düzey yöneticilerini, sporsorluğun ticari ve kurumsal faydaları konusunda ikna etmek zorundalar. Bu ikna etmede, sporun yaygınlığı, medyada ne kadar yer aldığı, toplumda o spora yönelik algının ne olduğu gibi birçok faktör etken durumda. Şimdilik bu tür işlerle uğraşamayan yada uğraşmak istemeyen federasyonlar tanıdık, eşdost kanalı ile işlerini, yürütmeye çalışıyor olsalarda, onlarda bu şekilde çok fazla ileriye gidilemeyeceğini ve kurum olarak şirketleri sporsorluk konusunda ikna etmede kurumsal çıkarların öne çıkarılması gerektiğinin farkındalar yada farkına yakın zamanda varacaklar.

Tabii bu dengeler değişirken bazı federasyonlar lisanslı sporcu sayılarında hızlı bir büyüme elde ettiler ve bunu lisans ücretlerinden aldıkları senelik ücretlerle bankaların kredi kartlarından aldıkları senelik ücret gibi bir gelir kalemi yarattılar. Hatta bazı federasyonlar çok sayıda antrenör belgesini iki üç günlük kurslarla dağıtarak gelir elde etmeyi seçtiler. Son duyduğum bu antrenör belgelerinden de senelik vize işlemi adı altında bir para alındığı yönünde. Aynı bir şirket gibi gelir yaratmada yaratıcılık sınır tanımıyor.

Bunların dışında müsabaka organizasyonu yapmak da bir gelir elde etmek anlamını taşımaya başladı. Hernekadar alınan paraların yapılan masraflara yetmediği söylensede, bu her organizasyon için geçerli değil. Ayrıca, spor organizasyonu konusu dünyada profesyonellerin elinde yükselirken Türkiye de gayret ve heyecan ile amatörlerin elinde olması geleneğide bu düzen değişikliğinden payını yavaş yavaş almaya ve profesyonelleşmeye doğru gitmek zorunda.

Bunun ilk adımı, federasyonların ve organizatörlerin sporcu ve o sporu seyretmeye gelen seyirciyi bir gösteriye gelen müşteri olarak algılamalarında yatıyor. Henüz bu noktaya çok uzağız. Organizasyonu yapanların temel görevlerinin müşteri memnuniyeti olduğunu, organizasyona ister seyirci ister sporcu olarak katılan kişilerin memnuniyetinin birincil görevleri olduğunun unutulmaması gerekiyor.

Bu konuda en büyük gösterge, organizasyonun ne kadar organize olduğunda yatıyor. Spor organizasyonunun yapıldığı mekanın ses, ışık, gürültü, temizlik, güvenlik, seyir gibi mekana ait olan düzenlemeleri ile, karşılaşmaların yada yarışmaların kurallara uygun şekilde yapılması işi kesinlikle birbirinden ayrıştırılmalı. Yoksa çok büyük gayretler ama amatör bir organizasyon sonucunda neden medyada yer alamadık, neden seyirci gelmedi, neden sponsor bulamadık soruları hep sorulup durulacak.

Artık rekabetin gittikçe arttığı bir spor dünyası ve buna alışmaya çalışan Türkiye nin kararını vermesi gerekiyor. Amatör sporların bu işten para kazanan profesyoneller tarafından yönetilmesi ve büyümesi mi, yoksa amatör kalıp dünya ile rekabet gücü olmayan küçülen organizasyonlara dönüşmesi mi? Tercih Türkiye nin ...

e-posta : hakan.saribiyik@sporha.com