bu sporun Türkiye de gelişimi , tanıtımı için en çok emek veren kişilerden olduğumuzu düşünüyorum.
Pek çok kişinin bu nasıl oynanır dediği bir sporu Bursa da, Ankara da defalarca yerinden izledik , fotoğrafladık, bir çok kişiye izlettirdik.
Son olarak 3 boyutlu internetten oynanabilen Spor oyunları alanında ilk aklımıza gelende Petank oldu ve Online Petank oyununu geliştirdik.
Mutlu Bey ile askerliği sırasında İstanbul da telefonla görüştüğümde kendisi internete erişim problemi yaşadığını
izin gününde internet cafelerde Avrupa Şampiyonası organizasyonu için gelen emaillere gecikmeli cevaplar verdiğini söylemişti. Bizde bir izin günü onu alıp kendi evimizde
misafir ettik , hem moral olur hem organizasyon uğraşları için sınırsız internet erişimi sağlarız dedik. O da sağolsun bu daveti kabul etti , görüştük
konuştuk, fikir alışverişinde bulunduk, izin dönüş saatinde kışlasına bıraktık. Avrupa Şampiyonası için bizden bir isteğiniz varsa yardım edelim dedik.
Şu ana kadar anlatılanlarda bir çıkar, bir art niyet bulan oldu mu, Ankara ya da tamamen yine bu duygularla yine geniş fotoğraflar
, sporculardan haberler, ajanslar gibi iki satırlık değil, Avrupa Şampiyonasının gerçek haberini yapmak üzere 3 günlüğüne saat 6:30 da kalkıp yola çıktık.
Hem Federasyondan bir bayan , hem de Mutlu Bey bizi davet etmişti. Telefon görüşmelerimizde organizasyonda bir görevimiz olduğu mutlaka saat 13:00 de
salonda olmamız gerektiği bildirilmişti. Tam 13:00 de salondaydık. Mutlu Bey in teknik toplantıda olduğunu öğrendik,
kendisini aradık ama açamadı. Nihat Bey vasıtasıyla kimliklerimiz bulunamasada Basın tişörtlerimizi aldık.
Bu arada dışarı gittik ve yemek yedik, yemekden döndük. salonda beklemeye başladık. 16:00 civarında açılış için ajanslardan fotoğrafçılar geldi,
protokol geldi.
Makinemi aldım hem açılış hemde devamında tüm Altın nokta atışlarını çektim. Dünya Şampiyonu Fransız Papon Angelique ile konuşmaya çalıştım.
Bu arada bu petank nedir nasıl oynanır diyen muhabirler ve konuşmasını yapan protokol görevlerini yaparak çoktan salondan ayrılmıştı.
Artık saat 21:00 di ve bütün atışlar bitti , acıkmıştık , yukarı çıktığımızda yemek kuyruğuna girelim dedik ancak hemn önümüzdeki Danimarka
takımına gelince yemek bitti..
Kenarda oturmaya başladık, tüm takımlar artık yatmak için otellerine giderken, 9 saat sonunda organizasyon başkanı Mutlu Bey den 2 dakika
ayırıp
bir hoşgeldiniz, programımız şu , göreviniz bu denecek bir şeyler duyamamıştık. Oysa onun bir davetiyle 450 km yoldan tamamen kendi imkanlarımızla gelmiştik.
İstanbul dan gelmeyi bırakın
salonun yanındaki yoldan geçen biriyi çağırsanız, ya iki kelime etmez misiniz? O ana dek Organizasyonda bize uygun görülen tek şey
Petank'ın p sinden haberi olmayan ajans muhabirlerine dağıtılan basın yazılı tişörtlerden verilmesiydi. Bizim burada o zaman ne işimiz var noktasına geldik.
Artık son açık kalan lokontalarında kapanacağı saatlere geliniyordu ve önce bir alışveriş merkezinde kapanışdan hemen önce yemek yedik
sonra İstanbul a doğru yola çıktık. Sporha.com un tarihinde ben böyle beni bu derece derinden etkileyen bir olay yaşamadım. İtiraf edeyim Spora olan Spor camiasına olan
bakışımı etkiledi. Bunu yaşayacak ne yaptık diyede merakda ediyorum.
Cevabını sizlere bırakıyorum.
Biz başından bu yana ilk paragrafta yer alan şeyleri yapan insanlar olarak kendimizi Bocce
camiasından gördük , Mutlu Bey gecenin bir yarısında ajanslara , Ulusal basına ne düştü diye merak ettiğini yazıyor.
Sevgili Mutlu Bey , doktora yapmış bir kişi olarak sporun içinde birisi olarak basınımızı bizden daha iyi bilmiyor musunuz?
Sizin basın bülteninizden başka ne bulmayı ümit ediyordunuz? Çok başarılı olduğunu söylediğiniz organizasyondan
bir yerden dağıtıldığı belli olan Milli takım antrenörünün adı Adem Yakacı olarak
geçen bültenlerden başka geriye ne kaldı. Basınımız Petank'ı yazacak kalitede , istekde değil, o satırları sayfalarına koyanlar sizde
biliyorsunuzki ne olduğunu bile bilmiyorlar. Oysa Sporha.com tüm kadrosu tüm isteğiyle tüm bilgisiyle 13:00 de oradaydı, ancak bize
yapılanlarda bende bir yazma isteği bırakmadı..
